Σταθμός η απόφαση της Κυβέρνησης – Τίθεται εκτός η “σκιά” των αποφάσεων Βενιζελέα
Σταθμό στην πορεία της Δικαιοσύνης αποτελεί η ορθή απόφαση της κυβέρνησης και του Υπουργού Δικαιοσύνης να παρακάμψουν τις επιλογές των δικαστών της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, αναφορικά με τη νέα ηγεσία του Ανώτατου Δικαστηρίου. Μια απόφαση που έδειξε αποφασιστικότητα, αλλά και σεβασμό στο δημόσιο αίσθημα και στην ανάγκη για ακεραιότητα και διαφάνεια.
Παρά τα δημοσιεύματα που αναφέρουν –προφανώς χωρίς πλήρη γνώση ή καθ’ υπαγόρευση– πως «αγνοήθηκαν εξαίρετοι δικαστές» όπως ο Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Βενιζελέας, η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Ο εν λόγω δικαστικός, παρότι έλαβε υψηλό αριθμό ψήφων από συναδέλφους του στην ψηφοφορία για τους νέους αντιπροέδρους του Αρείου Πάγου, κουβαλάει πίσω του έναν βαρύ φάκελο που επί χρόνια σκεπάζονταν από σιωπή και αλληλοκάλυψη.
Από το 2002 μέχρι και σήμερα, ο Άρειος Πάγος έχει ενημερωθεί πολλές φορές για τις ενέργειες του κ. Βενιζελέα, μέσω αναφορών, μηνύσεων και εγκλήσεων για αποφάσεις που συνδέονται με σοβαρότατα ποινικά και αστικά αδικήματα, όπως πλαστογραφία με χρήση, απάτη κατ’ εξακολούθηση και κατάχρηση δικαστικής εξουσίας. Κι όμως, σε κάθε περίπτωση, απαλλάχθηκε από συναδέλφους του, χωρίς να δοθεί ποτέ πραγματική απάντηση στα εύλογα ερωτήματα πολιτών και νομικών.
Η πιο κραυγαλέα υπόθεση ήρθε το 2021, όταν ο ίδιος, αντί να αυτοεξαιρεθεί –ως όφειλε– από υπόθεση με αντίδικο ΤΡΑΠΕΖΑ και οικογένεια που τον είχε καταγγείλει πολλαπλώς, όχι μόνο ανέβηκε στην έδρα, αλλά εισηγήθηκε και απόφαση με καθαρά εκδικητικό χαρακτήρα. Στην εισήγησή του, επιχείρησε να ακυρώσει επίδοση τελεσίδικης απόφασης επικαλούμενος παρατυπίες από δικαστική επιμελήτρια, παρότι η απόφαση είχε επιδοθεί νόμιμα σε εξουσιοδοτημένο υπάλληλο της τράπεζας. Το Συμβούλιο της Επικρατείας είχε ήδη κρίνει ότι υπερισχύει η έκθεση επίδοσης, αλλά ο Βενιζελέας, αγνοώντας τη νομολογία, προσπάθησε να φέρει το αντίθετο αποτέλεσμα.
Ακόμη πιο σκανδαλώδης ήταν η αγνόηση πρωτόδικων και εφετειακών αποφάσεων για ανήλικα παιδιά, μόνο και μόνο για να ευνοηθεί η τράπεζα στην οποία η οικογένεια είχε αντιταχθεί με σειρά νομικών ενεργειών. Όλα αυτά συνέβαιναν ενώ το όνομά του βρισκόταν στο επίκεντρο καταγγελιών, με συναδέλφους του να τον καλύπτουν διαρκώς, αντί να αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούν.
Γι’ αυτό και η επιλογή του Υπουργού και της Κυβέρνησης να τον αφήσουν εκτός ηγεσίας δεν είναι απλώς δικαιολογημένη, αλλά απολύτως επιβεβλημένη. Τα περί “δικαστή που πολέμησε τα funds” δεν ευσταθούν, όταν οι πράξεις του έδειξαν το αντίθετο – βοήθησε τράπεζες, αγνόησε το ΣτΕ, προσπέρασε νομικούς κανόνες και επιχείρησε να εκδικηθεί διαδίκους.
Ο σύμβουλος δανειοληπτών Σάκης Τζήμας –που από το 2002 προειδοποιούσε για τον συγκεκριμένο δικαστικό λειτουργό– δικαιώθηκε για μία ακόμη φορά. Η υπόθεση που διαχειρίστηκε με την ομάδα του, παρά τις προσπάθειες του Βενιζελέα και της Τράπεζας να την “σβήσουν”, όχι μόνο δικαιώθηκε νομικά αλλά κατέληξε με πλήρη εξόφληση του οφειλόμενου ποσού και εξάλειψη προσημείωσης από το ακίνητο των ανήλικων παιδιών.
«Δεν μπορούμε να ασχολούμαστε συνεχώς με το αν οι δικαστές είναι “λουλούδια” και να αποδίδουμε κάθε λάθος στην Κυβέρνηση», δήλωσε ο Σάκης Τζήμας. «Κάποια στιγμή, πρέπει να μιλήσουμε ανοιχτά για τους δικαστές που επί σειρά ετών καταχράστηκαν την εξουσία και προστατεύτηκαν από τους συναδέλφους τους. Η ατιμωρησία είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα στη Δικαιοσύνη σήμερα».
Η πρόσφατη απόφαση του Υπουργείου Δικαιοσύνης είναι ένα πρώτο, αποφασιστικό βήμα προς την εξυγίανση της Δικαιοσύνης. Και όπως απέδειξε η υπόθεση αυτή, οι μάσκες κάποια στιγμή πέφτουν.
