Σάκης Τζήμας: «Ευτυχώς που αποφασίζει η Κυβέρνηση – Να κοπεί κάθε δικαίωμα ψήφου των δικαστών στις προαγωγές»
Δεν άφησε ασχολίαστη την πρόσφατη τοποθέτηση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων ο γνωστός τεχνοκράτης και νομικός σύμβουλος Σάκης Τζήμας. Με σαφές και αιχμηρό ύφος, ο κ. Τζήμας τόνισε για ακόμη μία φορά πως ευτυχώς που την απόφαση για τις προαγωγές στην ηγεσία της Δικαιοσύνης λαμβάνει η Κυβέρνηση, και όχι οι ίδιοι οι δικαστές.
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά:
«Πρέπει να κοπεί κάθε δικαίωμα ψήφου ή γνώμης των δικαστών στις επιλογές για τις προαγωγές. Δεν είναι όλοι ικανοί να κρίνουν. Το αποδεικνύει το γεγονός ότι ψήφισαν τον Αρεοπαγίτη Βενιζελέα, ο οποίος έχει ιδιαίτερα βαρύ φάκελο.»
Ο Σάκης Τζήμας δεν μάσησε τα λόγια του. Υποστήριξε πως δεν αρκεί κάποιος να είναι δικαστής για να έχει ορθή κρίση ή ακεραιότητα:
«Δεν μπορούν να μας τρελάνουν – ξέρουμε γράμματα, γνωρίζουμε τους νόμους και έχουμε και σωστή κρίση. Κάτι που δυστυχώς δεν είχαν πάρα πολλοί δικαστές που έκλειναν τα μάτια σε παρανομίες.»
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στον Αρεοπαγίτη Παναγιώτη Βενιζελέα, τονίζοντας ότι δεν θα έπρεπε καν να έχει φτάσει σε τέτοιο αξίωμα.
«Ευτυχώς που ο Υπουργός και η Κυβέρνηση του στέρησαν όσα έπρεπε να του έχουν αφαιρεθεί από το 2002. Η εξέλιξή του στην ιεραρχία της Δικαιοσύνης είναι ένα από τα μεγαλύτερα θεσμικά σκάνδαλα», δήλωσε με έμφαση.
Ο κ. Τζήμας προκάλεσε ευθέως οποιονδήποτε έχει αμφιβολία για τα λεγόμενά του:
«Όποιος – είτε δικαστής, είτε νομικός, είτε οποιοσδήποτε άλλος – έχει αμφιβολία, ας μου ζητήσει τον φάκελο του εν λόγω δικαστή. Να δει πώς τον απάλλασσαν συνάδελφοί του με διατάξεις, τι έκανε ως Αρεοπαγίτης υπέρ των τραπεζών και εις βάρος ακόμη και ανηλίκων παιδιών του ΣτΕ.»
Έκλεισε υπογραμμίζοντας τον ρόλο του Βενιζελέα ως εισηγητή σε δανειακές υποθέσεις, χαρακτηρίζοντας σχετικές αποφάσεις του ως «για γέλια και όχι μόνο», που ενισχύουν το τραπεζικό σύστημα και πλήττουν ευθέως τον πολίτη.
Με σαφή στόχευση, ο Σάκης Τζήμας επαναφέρει τη συζήτηση γύρω από το ποιοι τελικά πρέπει να έχουν λόγο στις κρίσεις για την ηγεσία της Δικαιοσύνης, προειδοποιώντας ότι το σύστημα δεν μπορεί να αυτοδιορθωθεί όταν οι ίδιοι οι θεσμικοί παράγοντες του δεν έχουν κριθεί πρώτα οι ίδιοι.